บ้านสมัยใหม่ชอบครัวเปิดโล่งสวยต่อเนื่องกับห้องนั่งเล่น จนวันแรกที่ผัดกะเพรา — กลิ่นติดโซฟาไปสามวัน ปัญหานี้แก้ที่การออกแบบ ไม่ใช่แก้ที่เลิกทำกับข้าว
ครัวเบา (ในบ้าน): สวยเปิดโล่งได้เต็มที่ ใช้อุ่นอาหาร ทำเมนูไม่มีควัน ชงกาแฟ · ครัวหนัก/ครัวไทย (หลังบ้านหรือข้างบ้าน): พื้นที่ผัดทอดจริงจัง โจทย์คือระบายอากาศสูงสุด — ผนังโปร่ง บล็อกช่องลม หรือกึ่งเอาต์ดอร์มีหลังคากันฝน พื้นและผนังกระเบื้องล้างขัดได้ อ่างล้างขนาดใหญ่ ถ้าที่ดินจำกัดจริง ๆ ใช้ครัวเดียวแต่ต้องลงทุนเครื่องดูดควันและประตูกั้นตามข้างล่างนี้
ค่ากำลังดูดหน่วยลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง (m³/h) — ครัวไทยผัดจริงจังควรมองที่ 1,000-1,500 m³/h ขึ้น (รุ่นติดบ้านทั่วไปจำนวนมากอยู่แค่ 600-900) และสำคัญที่สุด: ต้องเป็นแบบต่อท่อออกนอกบ้าน (Duct out) ไม่ใช่แบบหมุนเวียน — แบบหมุนเวียนผ่านฟิลเตอร์คาร์บอนเอาไม่อยู่กับพริกเผา ท่อยิ่งสั้นยิ่งตรงยิ่งแรง ทุกข้องอลดกำลังดูด วางตำแหน่งเตาชิดผนังนอกตั้งแต่ออกแบบเพื่อให้ท่อทะลุออกสั้นที่สุด
เครื่องดูดควันดูดออก ต้องมี "ลมเข้า" มาแทน — เปิดหน้าต่างครัวฝั่งตรงข้ามเตาช่วยให้ระบบไหลเวียน แล้วปิดทางลมที่จะพากลิ่นเข้าบ้าน: ประตูบานเลื่อนกระจกกั้นครัวกับห้องนั่งเล่น ปิดตอนผัด เปิดโล่งตอนไม่ใช้ ได้ทั้งสวยและใช้จริง อย่าลืมช่องลมหรือพัดลมระบายที่ระดับสูงของครัว เพราะควันร้อนลอยขึ้น
ผนังหลังเตาใช้กระเบื้องหรือกระจกเทมเปอร์พ่นสี (เช็ดคราบน้ำมันง่ายกว่าสีทา) ท็อปเคาน์เตอร์หินแกรนิต/ควอตซ์ทนร้อนกว่าลามิเนต และปลั๊กในครัวควรมีฝาครอบกันไอน้ำมัน ทั้งหมดนี้กำหนดใน BOQ ตั้งแต่แรกถูกกว่ามาแก้หลังเข้าอยู่หลายเท่า